ZELİHA

Kapımı çalıp durma ölüm,Açmam;Ben ölecek adam değilim. Alıştım bir kere gökyüzüne;Bunca yıllık yoldaşımdır bulutlar.Sıkılırım,Kuşlar cıvıldamasa dallarında,Yemişlerine doymadığım ağaçların,Yağmur mu yağıyor,Güneş mi var,FarketmeliyimBaktığım pencereden.Deniz görünmeli çıksam balkona.Tamamlamalı manzarayıKarlı dağlarla sürülmüş tarlalar.Ekmekten olamam doğrusu,Nimet bildiğim;Sudan geçemem,Tuzludur teneffüs ettiğim hava.Ya nasıl dururum olduğum yerde,Öyle upuzun yatmış, İki elim yanıma getirilmiş,Hareketsiz,Sükûta râmolmuş;Sanki devrilmiş bir heykel? Ellerim ne der sonra…

Şu Toros dağları, yurttu vatandı, Karamanoğlu’yuz, şanımız vardır.Onlar ki senin de, kutlu atandı, Karamanoğlu’yuz, şanımız vardır.Bedende emanet, canımız vardır. Turanı gözlerdi, her bir gözümüz,Özünden sapmadı, Türkçe sözümüz,Hakkın huzurunda, aktı yüzümüz, Karamanoğlu’yuz, şanımız vardır.Vatan için akan, kanımız vardır. Küsmedik çok şükür, dalda yaprağa,Şehidimi sardık, yüce bayrağa,Nice koç yiğidi, verdik toprağa, Karamanoğlu’yuz, şanımız vardır.Her karış toprakta, anımız…

Vatan toprağımız, her gün kanarken,Kader bizi savaş ile sınadı,Yürekler sinede, toplu vururken, Üstümde dalgalan, göreyim seni.Mavi gökyüzüne, sereyim seni. Üstünde al kanım, cihana değer,Sensiz kalmak bana, veriyor keder,Senden önce yere, düşersem eğer, Üstümde dalgalan, göreyim seni.Mavi gökyüzüne, sereyim seni. Bin defa ölsem de, etmem şikâyet,Şehitler ölmezmiş, böyle der âyet,Şüheda yoluna, girersem şayet, Üstümde dalgalan, göreyim…

Issız sokaklarda, yalnız gezersin,Maziyi düşünüp, An-kara çocuk.Boynunu büküp te, beni üzersin, Dünyamı, gönlün’ mü , gün kara çocuk. Maziyi düşünüp. An-Kara çocuk. Kaç yıl oldu bilmem, sıladan ayrı,Ağlarsın sızlasan, olmaz bir hayrı, Hele anlatıver, derdini gayrı, Hasretle özlemle, yan kara çocuk. Maziyi düşünüp. An-Kara çocuk. Koca şehir sana, hüzün veriyor,Hayat denen gerçek, seni deriyor,Şifa olmaz…

Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime neTuttum, ta içime oturttum seniAldım, okşadım saçlarını, öptümİçtim yudum yudum güzelliğini Ben seni sevdim mi? Sevdim elbetteBendeydi özlemlerin en korkuncuÇıldırırdım sen ne kadar uzaksan,Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusuSevdikçe tamamlandım, bütünlendimBiri vardı ağlayan; gecelerceBiri vardı sana tutkun; o bendim Ben seni sevdim…

Dayandığın dağa duman çökmüş vay,Kim kiminle safı tuttu duydun mu?Diyorlar ki; “böyle uygun gördü bey,”Kim kiminle safı tuttu duydun mu? Güdülecek mal görürler hep bizi,Adam sayıp adam etti kansızı,Derman bulmaz, iflah olmaz bu sızı,Kim kiminle safı tuttu duydun mu? Ne kimliği tanımlarsın, nedir bu?Racon keser, azı, çoğu, buçuğu,Kimi “lü-lü” çeker, kimi “hu-hu-hu,”Kim kiminle safı tuttu…