SEVDAMIN DESTANI
Ben neyleyim malı, mülkü serveti,
İçimde Türklüğün yarası vardır.
Bu can bu yollarda ömür tüketti,
Yağmuru, çamuru, borası vardır.
İnancın yitmesin, umutsuz olma,
“Vakit tamam” deme, geride kalma,
Turan Dava’sında yorulma, yılma,
Bir gün gerçek olur, süresi vardır.
Kimi Yörük, kimi Türkmen bilinir,
Bir uzak hayalde yoldaş olunur,
Ahıska’ya kutlu haber salınır,
Her ocakta yanan çirası vardır.
Borcalı’da nice hicranlar dolu,
Bayır’a, Bucağa, vurayım yolu,
Bir olacak elbet bir gün Türkeli,
Gönlümün Turan’a varası vardır.
Bir Millet yas tutar Tuva Buzunda,
Bir kopuz iniler Taşkent Düzünde,
Bilge’nin, Kür Şad’ın kutlu izinde,
Bin canı olsa da veresi vardır.
Tiyanşan Dağ’ının, Aral Göl’ünün,
Rumeli’nin yanık türkülerinin,
Çöğür ve Dombra deyişlerinin,
Türkûden destana arası vardır.