ELEŞTİRİYE AÇIK OL/MAK
Eleştirmek nedir diye bir soruyla başlasam yazıma. Yaptığın ortaya koyduğun bir şeyin eserin eksiğini fazlasını hatasını bir başkasının dile getirmesi değil midir desem kendi soruma cevap olarak. ” EVET” dersiniz içinizden değil mi. İş buradan sonra başlıyor. Eleştirilmek çok güzel aslında. Çünkü bu sizin dikkate alındığınızı gösterir. “Meyve veren ağaç taşlanır ” misali. Amma eleştiride nereye kadar. Onunda bir ölçüsü sınırı var. Ne zaman ölçüsü kaçıp da rencide eder şekle varırsa, onun adı eleştiri değil hakaret olur…
Kimi arkadaşlar bu ikisini karıştırır hale geldi maalesef. Özellikle kendi camiamızda sık karşılaşır olduk.
Edebiyata gönül vermiş eline yeni kalem kâğıt almış bir arkadaşın yazdıklarında elbette hatalar olacaktır elbette eksikleri olacaktır. Bunu fark ettiğimizde eksik ve hatalarını yıkıcı bir dille değil de gayet yapıcı bir üslupla söylesek o insanı incitip üzüp edebiyattan soğutmadan kazanma yoluna gitsek. ( Tabi burada eleştirinin muhatabı da yapılan eleştiriyi kızmadan dikkate alıp eksiklerini tamamlama yoluna gitmeli. Tamam ben oldum deyip bu tavsiyelere kulak tıkamamalı. Ki neticesinde kalemini güçlendirmiş olsun )
İnanın bu şekilde bir yaklaşımla edebiyat adına nice güçlü kalemler çıkacaktır aramızdan …