Bozulmuş

Karanlık dünyamın sensin yıldızıGündüz güneş gece ay/sın ZelihaBu nasıl güzellik zalımın kızıYürekte ah dilde vay/sın Zeliha Kıskanır görenler melek yüzünüHilal kaşlarını, ahu gözünüMahsun bakışını, hırçın nazınıRüzgarla yarışan tay/sın Zeliha Tatlı gülüşüne canlar dayanmazÇıra olsa çıra bu kadar yanmazHayaline dalan daha uyanmazTakvimler günleri saysın Zeliha Gel de yat dizime eğlensin başınSahibi olayım en pembe düşünBoyun selvi dalı yirmide yaşınSevilecek çağda…

Şu Toros dağları, yurttu vatandı, Karamanoğlu’yuz, şanımız vardır.Onlar ki senin de, kutlu atandı, Karamanoğlu’yuz, şanımız vardır.Bedende emanet, canımız vardır. Turanı gözlerdi, her bir gözümüz,Özünden sapmadı, Türkçe sözümüz,Hakkın huzurunda, aktı yüzümüz, Karamanoğlu’yuz, şanımız vardır.Vatan için akan, kanımız vardır. Küsmedik çok şükür, dalda yaprağa,Şehidimi sardık, yüce bayrağa,Nice koç yiğidi, verdik toprağa, Karamanoğlu’yuz, şanımız vardır.Her karış toprakta, anımız…

Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime neTuttum, ta içime oturttum seniAldım, okşadım saçlarını, öptümİçtim yudum yudum güzelliğini Ben seni sevdim mi? Sevdim elbetteBendeydi özlemlerin en korkuncuÇıldırırdım sen ne kadar uzaksan,Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusuSevdikçe tamamlandım, bütünlendimBiri vardı ağlayan; gecelerceBiri vardı sana tutkun; o bendim Ben seni sevdim…

Her şeyden azizdir benim vatanımYaşa Cumhuriyet var ol Türkiye’mAna bellemişim yok başka tanımAtadan armağan veririz önemYaşa Cumhuriyet var ol Türkiye’m Nuh (as) Peygamber insanlığın piridirYafes Atam oğullardan biridirOğlu Türk, Türklüğün en baş eridirYaşa Cumhuriyet var ol Türkiye’m Türklüğün Atası Olcay’dan beriDemişler dünyanın vatan her yeriYönünüz Batı’ya gidin ileriYaşa Cumhuriyet var ol Türkiye’m Oğuz Kaan nesli…

Kapımı çalıp durma ölüm,Açmam;Ben ölecek adam değilim. Alıştım bir kere gökyüzüne;Bunca yıllık yoldaşımdır bulutlar.Sıkılırım,Kuşlar cıvıldamasa dallarında,Yemişlerine doymadığım ağaçların,Yağmur mu yağıyor,Güneş mi var,FarketmeliyimBaktığım pencereden.Deniz görünmeli çıksam balkona.Tamamlamalı manzarayıKarlı dağlarla sürülmüş tarlalar.Ekmekten olamam doğrusu,Nimet bildiğim;Sudan geçemem,Tuzludur teneffüs ettiğim hava.Ya nasıl dururum olduğum yerde,Öyle upuzun yatmış, İki elim yanıma getirilmiş,Hareketsiz,Sükûta râmolmuş;Sanki devrilmiş bir heykel? Ellerim ne der sonra…

Sizin feryadınızı kimse gelip duymuyor,Ne olur biz onları görelim arkadaşlar.Neden kimse onları insan deyip saymıyorBiz bari peşlerinde duralım arkadaşlar. Yıllar ne yapmış bize olmuşuz ayrı gayrıKardeşinde kardeşe olmuyor artık hayrıBir bütün olmalıyız, olmayalım biz ayrıDüşmanı içimizden sürelim arkadaşlar. Türk’ün Türk’ten başka bir dostu olmaz bilesin,Birbirleriniz ile ağlayıpta gülesin,Akıyorsa göz yaşın, hep birlikte silesinKardeşin yarasını saralım…