TESLİMİYET
“gerçek hayat hikayesinden aktarılmıştır”
Yaşlı adam yattığı yerden doğruldu dışardan gelen sese kulak kabarttıktan sonra gelinine seslendi.
— Dışardan gelen ses ezan sesimi kızım?
— Yok baba sela veriliyor
— Bugün cuma mı ki?
— Yok. Cenaze var herhalde. ( Gelin haberi kayınbabasına alıştıra alıştıra söylemeye hazırlanıyordu)
— Kimmiş? Bi dinle bakayım dedi kısık ses kesik nefesle
Gelini pencereyi araladı. Sela bitmiş ölüm ilanı yapılıyordu.
— Ölen Ümmihan halammış baba. Öğle namazından sonra defnedilecekmiş.
— Yaa! Demek halan vefat etmiş.
— Evet baba, sabah vefat etmiş.
— Allah kurtarmış kızım. Ne zamandır hasta yatıyordu garibim. O emaneti sahibine teslim etti kurtuldu. Sıra bizde.
— Öyle baba.
— Bugün o gitti. Yarın da ben gidecem kızım. Sırası gelen gider elbet…
…
İmam musalla taşında duran cenazenin başına geldi.
— Aziz cemaat. Niyet edelim cenaze namazına, uyalım imama. Er kişi niyetine. Allahuekber…
…
Dün kız kardeşinin ölüm haberini hasta yatağında sükunetle, teslimiyetle karşılayan Hasan amca bugün son yolculuğuna uğurlanıyordu.
Onun da dediği gibi “Bugün o gitti. Yarın da ben gidecem. Sırası gelen gider elbet.”